Metin günümüz Türkçesine sadeleştirildi, hata bulunabilir.
Tefsire çift tıklayarak hızlıca not ekleyebilir, metin seçerek vurgu yapabilirsiniz.
Allah'a, meleklerine, peygamberlerine, Cebrail ve Mikâil'e düşman olan, şüphesiz ki Allah da kafirlerin düşmanıdır.
Allah, bu ayette “Cebrail bizim düşmanımız, Mikâil ise dostumuzdur.” diyen Yahudilere cevap veriyor, sözlerinden dolayı onları kınıyor ve Cebrail'in Allah'ın dostu olduğunu bildiriyor. Allah'ın dostuna düşman olan, aynı zamanda Allah'a, diğer dostları olan meleklerine ve peygamberlerine de düşman olur. Böylece inkâra düşer. Bir hadis-i şerifte şöyle rivayet edilir: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: ‘Allah şöyle buyurdu: Kim benim bir dostuma düşmanlık ederse, şüphesiz ki ben ona karşı savaş ilan etmiş olurum…’” (Buhârî, K. er‑Rikak, bab: 38).
Ayette meleklerden sonra özellikle Cebrail ve Mikâil'in de anılması, Yahudilere net bir cevap vermek ve onların bu konuda bilgisiz kişileri aldatmalarına izin vermemek içindir. Çünkü sadece “Allah, meleklere düşman olanlara düşmandır” denilseydi, Yahudiler bilgisiz kişilere “Biz meleklerin düşmanı değiliz, bu yüzden Allah da bizim düşmanımız değildir” diyerek onları kandırabilirdi. Bu tür aldatmaların önlenmesi için Cebrail ve Mikâil'in isimleri de açıkça zikredildi.
Taberî, bu ayetin nüzul sebebi hakkında şu hadisi şerifi rivayet eder: Bir gün Resûlullah, Yahudilere sorar: “Okuduğunuz kitapta, Meryem oğlu İsa’nın size bir peygamber geleceğini, adının Ahmet olacağını müjdelediğini buldunuz mu?” Yahudiler, “Allah’ın izniyle evet, kitabımızda bulduk. Ancak biz senden hoşlanmıyoruz, çünkü sen malları helal kılıyor, kanları akıtıyorsun” derler. Bunun üzerine Allah, “Kim Allah'a, meleklerine, peygamberlerine, Cebrail ve Mikâil'e düşman olursa, şüphesiz ki Allah da kafirlerin düşmanıdır” ayetini indirdi