Metin günümüz Türkçesine sadeleştirildi, hata bulunabilir.
Tefsire çift tıklayarak hızlıca not ekleyebilir, metin seçerek vurgu yapabilirsiniz.
Beyyine suresi sekiz ayettir ve Medine'de nazil olmuştur. Enes (radıyallahü anh) şöyle diyor:
“Resûlüllah, Übey b. Ka‘b’a şöyle buyurdu: ‘Allah sana Kur’an okumamı emretti.’ Übey, ‘Benim adımı Allah mı söyledi?’ dedi. Resûlüllah da cevap verdi: ‘Adını Allah söyledi.’ Bunun üzerine Übey ağlamaya başladı.”
Katade şöyle diyor: “Bana bildirildiğine göre Resûlüllah, Übey’e suresini okudu.” (Buhari, K. Tefsir el‑Kur’an, Sûre: 98; Müslim, K. Fadail es‑Satıahe, bab: 121‑122, Hadis no: 799; Tirmizi, K. el‑Menakıb, bab: 33, Hadis no: 3792)
Resûlüllah’ın Übey’e Beyyine suresini okuması, onun bilgisini pekiştirmek, imanını güçlendirmek ve ona gelen ayetleri tebliğ etmek içindir.
Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.
Kitap ehli ve müşrikler, iman etmeyenler, kendilerine apaçık bir delil gelene kadar inkârlarından vazgeçmezlerdi.
Mücahid, Katade ve İbn‑i Zeyd bu ayeti, mealde belirtildiği gibi açıklamışlardır. Diğer bazı alimler ise şöyle açıklamışlardır: “Müşrik kitap ehli, Muhammed peygamber olarak gönderilene kadar kitaplarında Muhammed’e ait sıfatları bırakmamışlardı. Ancak o peygamber olarak gönderildiğinde onun hakkında ayrılığa düştüler.”
Taberi, ayetin anlamının şu şekilde olduğunu söylemenin daha doğru olacağını belirtmiştir: “Kitap verilenler ve müşrikler, Muhammed onlara peygamber olarak gönderilip apaçık bir delil ortaya çıkıncaya kadar Muhammed hakkında ayrılığa düşmemişlerdi.”