Yapay Zeka Özeti. Bu metin, bu ayetin tüm tefsirleri yapay zekâ ile okunarak üretilmiş bir özettir; klasik bir tefsir değildir ve hata içerebilir.
Tefsire çift tıklayarak hızlıca not ekleyebilir, metin seçerek vurgu yapabilirsiniz.
Ayette, bir ibadet ya da görev tamamlandığında boş kalınmaması, hemen başka bir ibadete ya da işe yönelmenin gerekliliği vurgulanır. Taberî, Abdullah b. Abbas, Mücâhid, Dehhak ve Katade gibi müfessirler, namaz bitince dua etmeyi, ihtiyaçları Allah’tan istemeyi öğütler; Hasan‑ı Basri ve İbn Zeyd ise dünya işlerini tamamladıktan sonra Rabbine ibadete yönelmeyi söyler. Semerkandî, Kurtubî, Beydâvî ve Rûhu’l‑Beyân “boş kaldığın anda hemen yorul” ifadesiyle, boşlukta kalınmaması gerektiğini, bunun yerine ibadet ya da tebliğe yönelmenin gerektiğini belirtir. Ez‑Zâdü’l‑Mesîr beş farklı görüş sunar: (1) farz namazları bitince gece namazına kalkmak, (2) namaz sonrası duaya yönelmek, (3) dünya işlerini bitirince ahiret ameli için çaba göstermek, (4) teşehhüdü bitirince hem dünya hem de ahiret için dua etmek, (5) beden sağlıklıysa bu zamanı ibadete ayırmak. Fahreddîn Râzî, “Feizâ ferağte fensab” ifadesiyle ibadetlerin birbirini takip etmesi, arada boşluk bırakılmaması gerektiğini vurgular; Katâde, Dahhâk ve Mukâtil bu ifadeyi farz namazlarından sonra duaya yönelmek olarak yorumlarken, Şâbî teşehhüd sonrası dua etmeyi, Mücâhid dünya işlerinden sonra namaz kılmayı, Abdullah ibn Mes’ûd gece namazına kalkmayı, Hasan el‑Basrî ise savaşı bitirince ibadete daha çok çaba göstermeyi önerir. Ali b. Ebî Talha ise sağlıklı ve boş vakitlerde ibadete yönelmeyi tavsiye eder. Celâleyn, “namazdan boş kaldın mı, hemen dua ile yorul” diyerek aynı temayı pekiştirir. Medârik, “bir ibadeti bitirince diğerine geç” şeklinde özetler; bu, ibadetlerin aralıksız sürdürülmesi gerektiğini, hiçbir zaman ibadetsiz boş kalınmaması gerektiğini ifade eder. Rûhu’l‑Beyân, dünyevi ya da tebliğ işleri bittiğinde hemen başka bir işe, özellikle ibadete, yönelmenin şükür ve sorumluluk bilinciyle yapılması gerektiğini, aksi hâlde gaflete ve akıl zayıflığına yol açacağını bildirir. Özetle, ayet, bir ibadet ya da görev tamamlandığında vakti boşa harcamadan, hemen başka bir ibadete, dua, gece namazı, tebliğ ya da ahiret amellerine yönelmeyi, böylece sürekli bir ibadet zinciri oluşturmayı öğütler; bazı müfessirlere göre bu yönelim özellikle namaz sonrası dua, gece namazı ve sağlıklı vakitlerin ibadete harcanması şeklinde detaylandırılmıştır.