tefsir.net

Furkân·29. ayet

MekkîFurkan (Hakkı Bâtıldan Ayıran)Nüzul 4277 ayet
لَّقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ ٱلذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى ۗ وَكَانَ ٱلشَّيْطَٰنُ لِلْإِنسَٰنِ خَذُولًۭا

[Diyanet İşleri]O gün, zalim kimse ellerini ısırıp: "Keşke Peygamberle beraber bir yol tutsaydım, vay başıma gelene; keşke falancayı dost edinmeseydim. And olsun ki beni, bana gelen Kuran'dan o saptırdı. Şeytan insanı yalnız ve yardımcısız bırakıyor" der.

Bu ayetin tefsirleri henüz günümüz Türkçesine sadeleştirilmedi. Sadeleştirme tamamlandıkça burada görünecekler.